Sztuka kulinarna to jeden z ważnych aspektów, który pozwala poznać dziedzictwo kulturowe danego kraju. Dlatego tak wiele osób zwiedzanie Włoch zaczyna od spróbowania pizzy, Francji od skosztowania ślimaków, a Japonii od ramenu. Wyjaśniamy, czym jest turystyka kulinarna i co obejmuje.

Doświadczanie nieznanej kultury może obejmować nie tylko zwiedzanie zabytków, czytanie o historii czy kontakty z lokalnymi mieszkańcami. Wybierając się za granicę, warto również poświęcić czas na to, co obecne w każdej kulturze od wieków, czyli próbowanie tradycyjnych dań i tym samym poznawanie świat nie tylko za pomocą widoków czy odgłosów, ale również smaków i zapachów.

Turystyka kulinarna – co to takiego?

Turystyka kulinarna to element turystyki kulturowej, która obejmuje smakowanie potraw i produktów regionalnych przy okazji zwiedzania danego miejsca.

Kulinarny turysta chce jak najlepiej zagłębić się w lokalną kulturę, poznając ją również zmysłem węchu i smaku. Często wymaga to zejścia z utartych szlaków, nawiązania relacji z mieszkańcami i spróbowania ich codziennego życia.

Turystyka kulinarna polega na takim zaplanowaniu szlaku podróżniczego, aby mieć jak najwięcej okazji do spróbowania lokalnych przysmaków. Mogą to być wizyty w polecanych restauracjach, uczestnictwo w festiwalach kulinarnych i warsztatach z gotowania, ale także samodzielne zakupy w sklepach spożywczych czy na targach. Kulinarni podróżnicy często też odwiedzają miejsca, gdzie rzemieślnicy w tradycyjny sposób wytwarzają różne produkty. Można ich spotkać w gospodarstwach agroturystycznych, winiarniach, destylarniach, browarach, wędzarniach, palarniach kawy czy na plantacjach herbaty.

Osoba zainteresowana tego typu podróżowaniem często zamiast magnesów, pocztówek czy innych gadżetów przywozi sobie i bliskim unikalne dla danego regionu przyprawy, a także kubki, spodki, miski czy talerze, które pomogą w domu odtworzyć smaki odwiedzonego kraju.

Jak poznawać inne kraje przez dziedzictwo kulinarne?

Aby rozpocząć swoją przygodę z turystyką kulinarną, warto zacząć od kraju, który słynie z wyjątkowych przysmaków. W Europie warto odwiedzić Włochy lub Francję, a z dalszych miejsc Tajlandię, Indie albo Japonię.

Jeśli wybierzemy interesujący nas region, to dostosujmy plan zwiedzania właśnie pod atrakcje kulinarne. W internecie bez problemu można znaleźć rekomendacje ciekawych barów, kawiarni i restauracji, które serwują wyjątkowe smakołyki. Najlepiej szukać na portalach społecznościowych, blogach i vlogach kulinarnych.

Można również najpierw zrobić listę dań, których chcielibyśmy w danym miejscu spróbować i pod tym kątem szukać miejsc, które je oferują. Oprócz samej jakości jedzenia warto zwracać uwagę również na klimat, bo jest to naprawdę ważny element turystyki kulinarnej.

Tajski pad-thai najlepiej bowiem smakuje wprost z ulicznego stoiska, espresso w duecie z pistacjowym rogalikiem pod fontanną di Trevi, a owoce morza w restauracji z urzekającym widokiem na morze.

Planując wyjazd, warto dokładnie sprawdzić typowo turystyczne miejsca. Często panują w nich zawyżone ceny, a kolejki są ogromne. Jeśli poświęcimy dłuższą chwilę na rozeznanie, może się okazać, że w okolicy znajdziemy miejsce z równie dobrym jedzeniem, ale tańsze i bez konieczności stania w kolejce.

Artykuł Czym jest turystyka kulinarna? pochodzi z serwisu Wycieczki zagraniczne.

Dokładnie 1 sierpnia minęły dwa lata odkąd wprowadzono bon turystyczny, czyli dodatkowe świadczenie do wykorzystania w ramach urlopu wypoczynkowego. Jak wynika z najnowszych danych opublikowanych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, wciąż prawie 800 tys. bonów czeka na aktywowanie. Zgodnie z przelicznikiem to ok. miliard złotych do wykorzystania dla polskich rodzin. Trzeba się jednak pospieszyć, ponieważ ważność bonów turystycznych mija z końcem września tego roku.

Czym jest bon turystyczny?

Bon turystyczny to świadczenie państwowe w całości wypłacane przez ZUS od początku sierpnia 2020 roku. Jego głównym celem była pomoc polskim rodzinom w zapewnieniu sobie wyjazdów wakacyjnych przy jednoczesnym wsparciu polskiej branży turystyczne po obostrzeniach wprowadzonych w walce z pandemią koronawirusa. Jak wynika z najnowszych danych udostępnionych przez ZUS, do dziś bon aktywowano ok. 3,5 mln razy co oznacza, że wciąż ponad pół miliona bonów jest niezrealizowanych. Bon można aktywować przez internetowe konto PUE lub podczas fizycznej wizyty w jednym z oddziałów ZUS.

Komu i w jakiej kwocie przysługuje bon turystyczny?

Pierwotnym założeniem bonu turystycznego było wsparcie branży turystycznej na czas wakacji 2020-2021. W związku z obostrzeniami, które, jak się okazało, zostały w naszym kraju wydłużone, termin skorzystania z bonu został wydłużony do 30 września 2022 roku. Bon przysługuje na każde niepełnoletnie dziecko, na które jego rodzice byli do końca 2021 roku uprawnieni do korzystania ze świadczenia 500 plus i było ono aktywnie pobierane. Dzieci urodzone w bieżącym roku nie są brane w tym przypadku pod uwagę. Ustawa wprowadzająca w Polsce bon turystyczny przewiduje, że na każde dziecko spełniające wcześniej wspomniane kryteria przypada 500 zł. Jeżeli dziecko zmaga się z niepełnosprawnością, przyznana kwota wyniesie 1000 zł.

Gdzie można wykorzystać bon turystyczny?

Po aktywowaniu bonu przez ZUS otrzymujemy specjalny kod, który uprawnia nas do wykorzystania go w punktach związanych z wakacyjnym spędzeniem czasu takich jak: hotele, gospodarstwa agroturystyczne, restauracje czy parki rozrywki. Żeby móc wykorzystać bon w jakimś miejscu należy upewnić się, że dany podmiot znajduje się na rządowej liście miejsc, które są uprawnione do skorzystania z płatności poprzez bon turystyczny. W tej chwili płatność bonem przyjmuje około 28 tys. firm w całym kraju.

Artykuł Ostatni moment na aktywowanie bonu turystycznego pochodzi z serwisu Wycieczki zagraniczne.

Ukryte koszty dodatkowe – na co zwrócić uwagę?

Artykuł Jak poprawnie i szybko zarezerwować bilet lotniczy – porady i wskazówki dla turystów pochodzi z serwisu Wycieczki zagraniczne.

Sporty zimowe cieszą się coraz większą popularnością. Według badań już nawet blisko co czwarty z nas deklaruje umiejętność jazdy na nartach lub snowboardzie. Niestety liczba wypadków na stokach jest wprost proporcjonalna do coraz większej ilości narciarzy. Co prawda nawet najlepsze ubezpieczenie nie uchroni nas przed nieszczęśliwym zdarzeniem, ale w sytuacji kryzysowej bezdyskusyjnie pomoże rozwiązać kwestie finansowe niektórych wydarzeń.

Przede wszystkim ubezpieczenie narciarskie musi zostać dopasowane do indywidualnych potrzeb. Większość firm ubezpieczeniowych będzie miała w swojej ofercie kilka różnych opcji. Każda z nich będzie proponowała inny zakres usług i wysokość sum gwarancyjnych, czyli maksymalnej wysokości wypłacanego odszkodowania, dlatego ważne jest dokładne zapoznanie się z warunkami obowiązywania ubezpieczenia przed zdecydowaniem się na dany wariant. Z zasady wybór droższego zapewni nam bardziej rozbudowaną ochronę i pokryje wyższe koszty nieszczęśliwych zdarzeń.

Wypadki wymagające operacji i wielomiesięcznej rekonwalescencji i rehabilitacji zdarzają się częściej, niż nam się wydaje. Wiele osób obawiając się długiego oczekiwania lub szukając lepszego standardu, decyduje się na prywatną, kosztowną opiekę medyczną. W zależności od wybranego pakietu polisa pokryje całość lub przynajmniej część kosztów leczenia i rehabilitacji. Ponadto z tytułu ubezpieczenia następstw od nieszczęśliwych wypadków spodziewać należy się wypłaty odszkodowania adekwatnego do uszczerbku na zdrowiu i poniesionych strat. Jego wysokość będzie zależała od wcześniejszych decyzji odnośnie wyboru sumy gwarantowanej. Jeżeli na stoku dojdzie do wypadku z naszej winy i ucierpią osoby trzecie, wówczas ubezpieczyciel pokryje należne odszkodowania w ramach OC. Poza tym polisa możne chronić nasz bagaż i sprzęt sportowy. Chodzi o sytuację na wypadek kradzieży lub zniszczenia.

Przed podpisaniem umowy warto zwrócić uwagę na kwestie wyłączenia od odpowiedzialności, kiedy ubezpieczyciel ma prawo odmówić wypłaty polisy, np. jazda pod wpływem alkoholu. Ważną kwestią jest obszar geograficzny działania polisy. Jeżeli jadąc w polskie góry, wybierzemy się na wycieczkę na Słowację i tam ulegniemy wypadkowi, może się okazać, że nasze ubezpieczenie będzie nieważne. Ponadto często nie doceniamy faktu, iż Polska jest w wąskim gronie państw, gdzie poszkodowani nie są obciążani kosztami akcji ratowniczej przeprowadzanych przez ratowników górskich. Jest to jeden z głównych argumentów kupna polisy, wybierając się na narty za granicę. Podstawową przesłanką są jednak wysokie koszty leczenia. Jeżeli zajdzie taka konieczność ubezpieczyciel pokryje wszelkie wydatki związane z leczeniem i rehabilitacją, a w razie śmierci przekaże pomoc do rodziny. Tutaj istotną kwestią również jest koszt transportu medycznego lub zwłok do kraju po wypadku za granicą często wynoszące kilkadziesiąt tys. zł. Oczywiście w krajach UE mamy prawo skorzystać z opieki medycznej w ramach NFZ posiadając Europejską Kratę Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ). Zapewnia ona jednak tylko pomoc w przypadkach ochrony zdrowia, tylko w zakresie podstawowym i jedynie w publicznych ośrodkach opieki zdrowotnej. Ponadto posiadacz karty jest traktowanych na tych samych zasadach, co obywatel kraju, w którym urlopuje, a w niektórych z nich pacjenci mają obowiązek pokrywania części, a nawet całości kosztów.

Artykuł Polisa narciarska – warto wykupić przed zimowym wyjazdem pochodzi z serwisu Wycieczki zagraniczne.

Austria szykuje się na sezon zimowy. Osoby chcące skorzystać z alpejskich stoków muszą wziąć pod uwagę obostrzenia wprowadzone ze względu na zwiększoną zachorowalność na wirusa Covid-19.

Stoki nie dla wszystkich

Osoby planujące urlop zimowy w Austrii muszą być przygotowane na konieczność przedstawienia informacji na temat swojego stanu zdrowia – ze stoków narciarskich będą mogli korzystać jedynie turyści zaszczepieni przeciw COVID-19, po przebytej chorobie lub z negatywnym wynikiem testu.

Zasada nazywana 3G – przetestowany, zaszczepiony, wyleczony (niemieckie getestet, geimpft, genesen) obowiązywać będzie także na jarmarkach bożonarodzeniowych.

Oprócz tego w kolejkach linowych, środkach transportu zbiorowego i sklepach obowiązkowe będzie zakrywanie ust oraz nosa maseczką medyczną FFP2.

Podróż do Austrii możliwa bez kwarantanny

Podobne zasady obowiązują także podczas przekraczania granicy państwa. Na teren Austrii wjechać mogą jedynie osoby zaszczepione, mogące przedstawić negatywny wynik testu lub potwierdzenie przejścia choroby. Uznawanym poświadczeniem szczepienia jest certyfikat unijny Covid lub świadectwo szczepienia w języku angielskim bądź niemieckim.

Przed wjazdem do kraju konieczna jest także rejestracja w specjalnej aplikacji. Turystów podróżujących z Polski nie obowiązuje kwarantanna.

Obostrzenia mogą zostać zaostrzone

Rząd austriacki zastrzega, że przepisy mogą ulec zaostrzeniu, jeżeli sytuacji epidemiczna w kraju się pogorszy.

W sytuacji, gdy liczba osób hospitalizowanych z powodu COVID-19 wzrośnie do 300, z lokali apres-ski będą mogły korzystać wyłącznie osoby zaszczepione. W kolejkach linowych, lokalach gastronomicznych oraz hotelach honorowane zaczną być jedynie testy przeprowadzane w przeznaczonych do tego punktach.

Kolejne restrykcje będą wprowadzane wraz z dalszym wzrostem liczby hospitalizowanych chorych.

Przy 400 osobach przebywających na intensywnej terapii z powodu koronawirusa przestaną być  respektowane testy antygenowe. Niezaszczepieni turyści, którzy chcą skorzystać z oferty kurortów, będą musieli wykonać test PCR.

Artykuł Austria – będą obostrzenia na stokach narciarskich pochodzi z serwisu Wycieczki zagraniczne.

Chorwacja to jedno z najbardziej popularnych miejsc wakacyjnego wypoczynku, wybieranych od lat przez Polaków. Oczywiście w tym roku, podobnie zresztą jak w ubiegłym, obowiązują obostrzenia pandemiczne dotyczące podróżowania, ale o ile rok temu turyści podróżowali za granicę dosyć ostrożnie, o tyle tego lata Chorwacja znowu przeżywa boom turystyczny.

Żeby wjechać do Chorwacji z któregoś z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw strefy Schengen, trzeba posiadać unijny certyfikat COVID, negatywny wynik testu, zaświadczenie o przyjęciu dwóch dawek szczepionki uznawanej w UE (bądź jednej dawki szczepionki Janssen – Johnson&Johnson); zaświadczenie o przechorowaniu Covid-19 i przyjęciu jednej dawki szczepionki w ciągu 6 miesięcy od daty zachorowania na Covid 19 albo potwierdzenie, że od przyjęcia pierwszej dawki szczepionki Pfizer, Moderna lub Gamaleya (Sputnik V) upłynęło od 22 do 42 dni. Bez aktualnego wyniku testu lub jednego z wymienionych zaświadczeń zostaniemy odesłani na obowiązkową kwarantannę. Dodatkowe wymogi przy przekraczaniu granicy nie obowiązują dzieci poniżej dwunastego roku życia. Należy również pamiętać, że obowiązkowo trzeba odbyć dziesięciodniową kwarantannę po powrocie do Polski.

Polacy, którzy upodobali sobie Chorwację jako miejsce spędzania wakacji i lubią tam wracać, zgodnie potwierdzają, że w bieżącym roku turystów jest znacznie więcej niż w ubiegłym. Co jednak zrobić w przypadku, kiedy niespecjalnie przepadamy za tłumami albo czujemy się bezpieczniej z dala od nich? Są na to sposoby. Tym, którzy preferują kameralny wypoczynek, można zamiast głównych szlaków turystycznych polecić wybór mniejszych miasteczek w mniej popularnych turystycznie lokalizacjach. Jest sporo takich miejsc. Atrakcyjne turystycznie są takie regiony jak Chorwacja Środkowa, Lika-Karlovac czy Slavonia. Szczególnie dla tych, dla których warunkiem koniecznym nie jest dostęp do morza, a zamiast tego wolą np. górskie wędrówki – wówczas najlepiej wybrać się w piękne Alpy Dynarskie. Baranja z kolei będzie najlepsza dla miłośników agroturystyki, zaś Slawonia oferuje malownicze szlaki kajakarskie i do jazdy konnej. Wybierając te strony zapłacimy również mniej za noclegi, a co ważniejsze – będą one bardziej dostępne.

Dla lubiących aktywny wypoczynek na wodzie idealnym rozwiązaniem będzie rejs. Nie jest to już w tej chwili opcja jedynie dla najbardziej zamożnych. Zwłaszcza, jeśli podróżujemy w większym gronie – wspólne wynajęcie żaglówki, jachtu bądź motorówki będzie wówczas bardziej opłacalne. Nie trzeba też mieć patentu żeglarskiego – ogólnodostępnych opcji jest coraz więcej. Największym plusem takiego rozwiązania jest dostęp do miejsc, których nie da się zobaczyć z lądu: wysepek, zatok, dzikich plaż.

Artykuł Wakacje w Chorwacji – czy warto teraz jechać? pochodzi z serwisu Wycieczki zagraniczne.

Overbooking jest pojęciem, które w głównej mierze kojarzy się z branżą powietrzną i oznacza sytuację, kiedy linie lotnicze sprzedały większą liczbę biletów na wybrany lot, niż w rzeczywistości mają miejsc w samolocie. Rozwiązanie to ma na celu zminimalizowanie pustych foteli w danym rejsie, ze względu na niestawienie się pasażerów lub opóźnione połączenie, w wyniku którego podróżny nie zdążył na lot. Na co dzień tę zasadę wykorzystują praktycznie wszyscy przewoźnicy i jest ona jak najbardziej zgodna z prawem.

Overbooking – dlaczego jest stosowany?

Praktyka ta ma pomóc liniom lotniczym w optymalizowaniu kosztów, co w konsekwencji przekłada się na tańsze bilety dla podróżnych. Przewoźnicy zdają sobie sprawę z faktu, iż pewien procent osób, które kupiły bilet nie stawi się na dany lot. Z tego powodu decydują się na sprzedaż większej puli biletów, w celu zagwarantowania wyższego przychodu. Ostatecznie może się okazać, że wszyscy pasażerowie się pojawią, a lot jest w całości wyprzedany. Wówczas dochodzi do sytuacji, w której część klientów nie wejdzie na pokład samolotu.

Wysokość i rodzaj rekompensat

Nie ma żadnej regulacji prawnej, która uchroniłaby konsumentów przed występowaniem tego rodzaju zdarzenia. Overbooking w świetle prawa jest dozwolony, niemniej jednak istnieją regulacje mówiące o tym, jaka rekompensata należy się podróżującemu, który nie mógł skorzystać z wcześniej wykupionego lotu. W pierwszej kolejności linie lotnicze poszukują jednak chętnych pasażerów, którzy dobrowolnie zrzekną się swojego miejsca. Jeśli ochotników będzie zbyt mało, adekwatna liczba pasażerów może nie zostać wpuszczona na pokład. Choć nie ma oficjalnej informacji, w jaki sposób linie typują takie osoby, to istnieją przesłanki mówiące o tym, że przewoźnicy z reguły nie biorą pod uwagę rodzin z dziećmi, osób starszych i niepełnosprawnych, które w przypadku tak stresującej sytuacji mogłyby mieć problemy, aby sobie z nią poradzić.

Zgodnie z rozporządzeniem z 2004 roku, na terenie Unii Europejskiej za brak możliwości uczestnictwa w danym locie z winy przewoźnika należy się odszkodowanie. Rekompensata rośnie wraz z długością trasy – do 1500 km jest to 250 euro, od 1500 km do 3500 km – 400 euro, powyżej 3500 km – 600 euro. Linia lotnicza może także zaproponować inny rejs. Jeśli odbywa się kolejnego dnia, podróżny musi mieć zagwarantowany nocleg, a także odpowiednią ilość posiłków oraz napojów. Jeśli pasażer uzna, że poniesione przez niego straty z tytułu overbookingu są wyższe (np. w przypadku niewykorzystanej rezerwacji noclegu w miejscu docelowym, wynajmu auta itd.), ma prawo do dochodzenia swoich praw na drodze sądowej.

Są jednak przypadki, w których odszkodowanie nie będzie zasadne. Dzieje się tak, jeśli linia lotnicza zapewni podróżującemu alternatywny lot, który pozwoli mu dotrzeć na miejsce z opóźnieniem nie dłuższym niż godzina lub zaproponuje lot w klasie wyższej od pierwotnie wykupionej.

Artykuł Overbooking pochodzi z serwisu Wycieczki zagraniczne.

zimmytws/bigstockphoto.com

Zamknięcie granic oraz hoteli i ośrodków wypoczynkowych pokrzyżowało plany urlopowe wielu osobom. Co zrobić w przypadku, gdy wykupioną wcześniej wycieczkę jesteśmy zmuszeni odwołać z tego powodu, albo zrobił to za nas organizator?

Zapytania w tych sprawach można wysyłać do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, jednak z uwagi na dużą liczbę wniosków, czas udzielenia odpowiedzi jest wydłużony.

Osoby, które wykupiły wyjazd lub nocleg, które z uwagi na pandemię koronawirusa musiały zostać odwołane, posiadają prawa przysługujące im na podstawie przepisów. Wynikają one między innymi z ustawy o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych.
Na jej podstawie, w przypadku gdy wycieczka została odwołana przez organizatora, a powodem był właśnie koronawirus, czyli okoliczności nadzwyczajne i nieuniknione, podróżującemu przysługuje całkowity zwrot pieniędzy. Podróżującym jednak nie przysługuje odszkodowanie ani zadośćuczynienie, jeśli organizator powiadomi ich o odwołaniu wycieczki i rozwiązaniu umowy o udział w imprezie turystycznej niezwłocznie przed jej rozpoczęciem.

Takie samo prawo przysługuje osobie, która wykupiła lot, albo sam nocleg, który został odwołany przez organizatora w związku z epidemią, jednak już na innej podstawie prawnej. Każdy z organizatorów może ustalić swoją procedurę zwrotów. Dla jej przyspieszenia konieczne może być złożenie wniosku. Jednak z uwagi na dużą liczbę takich zgłoszeń w niespotykanej dotąd skali, czas zwrotu może się wydłużyć, należy więc uzbroić się w cierpliwość.

Inaczej wygląda sytuacja, gdy to podróżujący sam odwoła wycieczkę, np. taką wykupioną na czerwiec. W tej chwili jeszcze nie wiadomo, jaka będzie sytuacja epidemiologiczna w tym czasie, oraz czy zostaną utrzymane ograniczenia dotyczące zamknięcia granic i obiektów hotelowych. Odwołanie wyjazdu już teraz mogłoby więc zostać potraktowane przez organizatora jako rezygnacja z wyjazdu i odstąpienie od umowy. W takim wypadku organizator może nie zwrócić wpłaconych do tej pory środków i ma do tego prawo. Analogicznie wygląda sytuacja w przypadku zarezerwowanych lotów i noclegów. Ich odwołanie przez podróżującego może się wiązać z potrąceniem opłaty za odstąpienie od umowy.

Może się zdarzyć, że biuro podróży proponuje swoim klientom zmianę terminu wycieczki lub voucher do wykorzystania w określonym czasie. Być może nie będzie to dobra wiadomość dla podróżujących, ale w świetle przepisów może takie rozwiązanie zastosować. Jeśli nie zgadzamy się z taką propozycją, można próbować dochodzić zwrotu środków na drodze sądowej. Należy jednak mieć na uwadze, że z uwagi na całkowite zablokowanie ruchu turystycznego biura turystyczne mają obecnie poważne problemy finansowe, co skutkuje niechęcią lub niemożnością oddania wpłaconych zaliczek. Zmiana terminu wycieczki może być więc dobrym rozwiązaniem, o ile oczywiście biuro zdoła przetrzymać kryzys i nie zbankrutuje.

Jeśli więc nie chcemy stracić wpłaconych pieniędzy, należy zaczekać na odwołanie wycieczki przez organizatora, przewoźnika, czy właściciela hotelu. Jeśli obecne ograniczenia w podróżowaniu zostaną utrzymane, wówczas rezerwacja zostanie z pewnością odwołana, a podróżującemu przysługiwać będzie zwrot środków.

Artykuł Odwołanie wyjazdu z powodu koronawirusa pochodzi z serwisu Wycieczki zagraniczne.

Sam Wordley/bigstockphoto.com

City break to ostatnio coraz popularniejszy wśród turystów termin. Jest to jedna z alternatywnych dla długiego urlopu form podróżowania. Na czym polega i gdzie warto się wybrać?

Czym jest city break?

Trudno wskazać, skąd termin ten się wywodzi. Jest po prostu wynikiem nowych potrzeb pojawiających się na rynku turystycznym.

Jest to nic innego jak krótki wyjazd do jakiegoś miasta (trzymając się ściśle tłumaczenia), w celu zobaczenia jego najciekawszych atrakcji. Wyjazd taki nie wymaga dużych nakładów finansowych ani wykorzystywania dni urlopu. Dzięki wielu możliwościom przemieszczania się, w tym głównie dzięki tanim liniom lotniczym, bilety do miast w całej Europie można kupić już za kilkadziesiąt złotych. Popularność portali z ofertami wynajmu mieszkań powoduje, że również nocleg możemy znaleźć w atrakcyjnej cenie. Prywatne osoby wynajmują całe mieszkanie, którego koszt jest dużo mniejszy od ceny pokoju hotelowego, szczególnie gdy na city break wybieramy się z grupą znajomych.

Wyjazdy takie często odbywają się w weekend. Przedłużając go o dzień lub dwa, można zorganizować ciekawą wycieczkę wykorzystując dni urlopowe w minimalnym zakresie. Jest to również alternatywa dla urlopów długoterminowych, na które nie każdy, np. z racji wykonywanego zawodu, może sobie pozwolić. Zamiast tego można wybrać się na kilka krótszych wyjazdów.

To także mniejszy wydatek dla naszego budżetu, a koszty rozłożone są kilka tygodni lub miesięcy. Bilet lotniczy w dobrej cenie najczęściej trzeba kupić z kilkutygodniowym, albo nawet kilkumiesięcznym wyprzedzeniem, a noclegu można poszukać już bliżej terminu wyjazdu.
City break pozwala ponadto na poznanie nowych miejsc, zamiast spędzania dwutygodniowego urlopu w jednej lokalizacji.

Definicji tego zjawiska nie należy jednak ograniczać wyłącznie do wyjazdów miejskich. Za city break można uznać właściwie każdy krótki wypad, bez względu na kierunek, zarówno w celu zwiedzania miasta, jak i oddania się błogiemu plażowaniu.

Trend ten szybko wypatrzyły biura podróży, które wprowadzają oferty city break w swoich katalogach. Przyjmuje się, że ma to być z założenia wyjazd krótki, więc najczęściej ogranicza się do Europy. Jednak wśród biurowych ofert można znaleźć nawet sześciodniowe wyjazdy do miast azjatyckich. Czy jednak w ciągu kilku dni takiego wyjazdu, biorąc pod uwagę długi lot i jetlag, można czerpać przyjemność i odpocząć, to już pozostaje do indywidualnej oceny.

Jak kształtują się koszty takiego wyjazdu?

To oczywiście zależy od kierunku i stylu podróżowania, jaki wybierzemy. Z pewnością organizując wyjazd na własną rękę zapłacimy mniej niż korzystając z usług biura podróży. Nie każdy się jednak na to decyduje, ponieważ na poszukiwanie tanich biletów, a później noclegu trzeba poświęcić trochę czasu.

Bilety lotnicze można znaleźć już za kilkadziesiąt złotych, jednak trzeba uważać, jaki kierunek wybierzemy. Dla przykładu do krajów skandynawskich można polecieć już za 39 złotych, ale ceny na miejscu są dla przeciętnego Polaka bardzo wysokie. Nie będzie to więc tani wyjazd.

Jeśli nie chcemy dużo wydać, warto wybrać kraje położone na wschód jak Ukraina, Gruzja, czy mniej oczywiste takie jak Mołdawia czy Rumunia. Więcej wydamy w krajach zachodnich, co nie znaczy, że należy z takich kierunków rezygnować. Podróż trzeba po prostu wówczas lepiej zaplanować i np. poszukać znajomych, z którymi możemy dzielić koszty noclegu, czy taksówek, a zamiast jadać w restauracjach udać się na lokalny bazar i ugotować coś samemu.

Artykuł City break pochodzi z serwisu Wycieczki zagraniczne.

Niedawno media obiegła wiadomość o upadku biura podróży Thomas Cook i powiązanej z nim spółki Neckermann. Dla tysięcy osób oznaczało to stres, zmarnowane urlopy, a nieraz także brak możliwości noclegu i utrudnienia w powrocie do kraju.

Nie jest to przypadek jednostkowy. Podobne sytuacje zdarzają się co roku. Kilka przykładów upadłości firm z branży turystycznej na polskim rynku w ostatnich latach to Open Travel Group (2006 r.), Kopernik Travel (2009 r.), Orbis Travel (2010 r.), Triada (2012 r.) czy GTI (2013 r.). W samym 2012 r. upadło kilkanaście biur.

Dlaczego biura podróży upadają? Wskazuje się, że jest to branża obciążona dość wysokim ryzykiem. Jednym z czynników przyczyniających się do niestabilności jest sposób finansowania. Biura podróży robią rezerwacje i przedpłaty z dużym wyprzedzeniem, jedynie na podstawie szacowanej liczby klientów, by uzyskać korzystniejsze ceny i uprzedzić konkurencję. Jeśli jednak faktyczna liczba chętnych okaże się ona niższa niż zakładana, ponoszą straty.

Na zainteresowanie wyjazdami, a przez to na zarobki biur podróży wpływają także aktualne wydarzenia, zarówno polityczne (np. zamieszki, zamachy, przewroty), jak i wywołane przez czynniki naturalne (np. trzęsienia ziemi czy wybuchy wulkanów). Oczywiście takich sytuacji nie da się wcześniej przewidzieć. Natomiast związane z nimi zagrożenia sprawiają, że turyści zaczynają omijać miejsca dotychczas atrakcyjne. Przykładowo, przez długi czas Egipt należał do najpopularniejszych celów podróży. Jednak tamtejsza sytuacja polityczna i wysokie ryzyko zamachów terrorystycznych sprawiły, że zainteresowanie tym krajem na kilka lat znacząco zmalało i dopiero niedawno znów wzrosło.

Kolejnym elementem ryzyka są zmiany kursu walut. Jeśli kurs wzrośnie od czasu rezerwacji, oznacza to mniejszy zysk dla biura. Czasem różnice są tak duże, że organizacja wyjazdu staje się skrajnie nieopłacalna.

Co mogą zrobić pechowi turyści, gdy okaże się, że biuro podróży upadło? Od niedawna biura podróży mają obowiązek odprowadzać składki do Turystycznego Funduszu Gwarancyjnego, właśnie jako zabezpieczenie na wypadek upadłości.  Gdy dochodzi do upadłości touroperatora, najpierw uruchamiane są środki z ubezpieczenia, a gdy te się wyczerpią, przychodzi kolej na środki z funduszu. Zajmuje się tym urząd marszałkowski właściwy dla jego siedziby. Środki są w pierwszej kolejności przeznaczane na sfinansowanie powrotu tych osób, które już zdążyły wyjechać. Reszta pokrywa roszczenia z tytułu niezrealizowanych usług, gdy wyjazdy w ogóle nie doszły do skutku. Dlatego turyści przebywający za granicą powinni się skontaktować ze wspomnianym urzędem, który odpowiada za organizację ich powrotów do kraju.

Jeśli wyjazd nie doszedł do skutku, klienci biura powinni się zgłosić do ubezpieczyciela w celu dochodzenia roszczeń. Do zgłoszenia powinni dołączyć wszelkie dokumenty będące potwierdzeniem poniesionych kosztów podróży (kopię umowy, kopię dowodów wpłat itp.), określić wysokość roszczenia oraz podać numer rachunku bankowego, na który ma być dokonany zwrot pieniędzy.

Artykuł Upadłość biur podróży pochodzi z serwisu Wycieczki zagraniczne.